Gdzie się podział mój czas?

Dzisiaj będzie o ogarnianiu kuwety, życiowej, nie kociej.

Nie macie czasem wrażenia, że pomimo wszelkich technologicznych błogosławieństw mamy coraz mniej czasu? Wszelkie pralki, zmywarki, robo-odkurzacze, gotowce do mikrofali itd. powinny oszczędzać nam mnóstwo czasu, a jednak tak się nie dzieje.

Na początku lat dziewięćdziesiątych nerdy studiujące informatykę zastanawiały się na zajęciach, co poczniemy z wolnym czasem, jak już sztuczna inteligencja będzie pracować za nas. Dzisiaj mamy tę sztuczną inteligencję, lodówkę, która mówi, że mleko się kończy, inteligentny czajnik, Alexę, która do nas gada i której można wydawać proste polecenia (u nas świetnie się sprawdza jako pogodynka, radio, minutnik i operator światła), a ja ciągle zadaję sobie pytanie, gdzie się podział mój czas?

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że jestem w najbardziej ‘zajętym’ okresie życia, z konkretną karierą zawodową, dużym domem, który trzeba ogarnąć i dwójką dzieci w wieku szkolnym. Niemniej jednak uważam, że dzisiejsze życie mocno się skomplikowało w stosunku do tego, jakie było jeszcze 20-30 lat temu. Nawet tak prosta czynność jak wyrzucenie śmieci. Kiedyś po prostu wyrzucało się śmieci. Teraz śmieci należy segregować (czyli zorganizować różne pojemniki i znaleźć dla nich miejsce w domu) i trzeba pamiętać, kiedy wywożą szkło, a kiedy plastik. Dlaczego tak się dzieje?

Po pierwsze, dlatego że mamy ogromny wybór. Wszystkiego. Zakupy trwają trzy razy dłużej, bo trzeba przejrzeć wszelkie oferty i promocje, porównać parametry produktu od różnych producentów i przeczytać opinie tych, którzy kupili to coś przed nami. Robiąc na przykład remont, długo zbieramy inspiracje, a potem wybieramy z setek tysięcy wzorów i kolorów: tapet, żaluzji, kafelków itd. Planowanie urlopu to mordęga, bo chcemy wybrać najtańszy (ale też najwygodniejszy) lot, znaleźć idealny hotel czy apartament (w ruch idą Google Maps i TripAdvisor), obczaić lokalne atrakcje, wypożyczalnie auta, restauracje itd. Ciągle czegoś szukamy: a to tańszego ubezpieczenia, a to niższego oprocentowania kredytu albo wyższego oprocentowania lokaty, korzystniejszego kontraktu na komórkę/internet/kablówkę itd.

Po drugie, mamy globalizację i wypada orientować się w sytuacji geopolitycznej w skali makro i w skali mikro. Nigdy w historii nie było tak, że dzisiaj Trump wypowiada wojnę Iranowi, a Ty jutro płacisz 30% więcej za bak paliwa i jeszcze musisz swoje odstać w kolejce. Strajki we Włoszech? Dodaję kilka dodatkowych puszek włoskich pomidorów i passaty do następnych zakupów w markecie, tak na wszelki wypadek. Nikt nie chce zostać z ręką w nocniku tak jak wtedy, gdy w pandemii zabrakło papieru toaletowego. Szukasz właśnie nowego kredytu hipotecznego? Lepiej się pospiesz, bo za trzy tygodnie oprocentowanie będzie już zupełnie inne. Albo poczekaj, właśnie były wybory w USA i być może oprocentowanie pójdzie w dół. Rząd ogłosił program tanich kredytów na ‘mieszkania dla młodych’? Ceny na bank pójdą w górę. Podsumowując, trzeba trzymać rękę na pulsie.

Po trzecie, musimy coraz więcej ogarniać sami, bo biznesy odkryły, że jeśli klient zrobi coś sam, to jest taniej (i nie zawsze dla klienta). Sam się odpraw online na lot, wydrukuj sobie kartę pokładową (albo pobierz aplikację), a na lotnisku sam oklej bagaż i wrzuć na taśmę. Sam wybierz, zapakuj i przywieź do domu meble z Ikei i sam je sobie skręć. Sam odbierz paczki z paczkomatu, sam obrób zdjęcia, zanim postanowisz je wydrukować. Mamy samoobsługowe kasy, automaty i aplikacje do wszystkiego. W restauracji skanujesz kod na stoliku, zamawiasz jedzenie, podajesz numer stolika, a potem płacisz rachunek. Dzięki temu restauracja może zmniejszyć liczbę kelnerów. Wątpliwe jest natomiast, czy pizza jest dzięki temu tańsza.

Po czwarte, nie tylko robimy coś sami, bo biznesy zdecydowały za nas, ale mamy również ogromne możliwości, aby fakultatywnie zrobić coś samemu. Trzeba coś zrobić koło domu? Odpalasz YouTube, robisz research, może kupujesz jakieś narzędzia i sam naprawiasz to i tamto. Na koniec masz satysfakcję, zaoszczędziłeś na fachowcu i w dodatku nabyłeś nowe umiejętności. Ale masz też weekend w plecy.

Kiedyś, jak coś Ci wyskoczyło na skórze, to czekało się tydzień. Jak nie zeszło i zaczęło się paprać, to człowiek szedł do lekarza. Najczęściej jednak samo znikało. Dzisiaj pierwsze, co robisz, to zwracasz się o poradę do lekarza Google. Okazuje się, że to nic groźnego i samo powinno przejść, ale ta samodiagnoza zajęła Ci właśnie pół godziny.

Już nie trzeba chodzić do salonu, aby zrobić sobie hybrydę. Teraz możesz dość tanio kupić lampę UV plus płyny, lakiery i inne ozdóbki. Trochę wprawy i sama sobie zrobisz paznokcie. Od czasu pandemii mój mąż sam się strzyże, mój kolega z pracy po kursie na YouTube sam obcina włosy swojej partnerce. Cokolwiek by to nie było, znajdziesz na YouTube filmik, jak to zrobić. Wiem, bo tak nauczyłam się lepić figurki z cukru. Chcesz zrobić remont? Okazuje się, że malowanie czy kafelkowanie da się ogarnąć. Chcesz odnowić stary mebel? Wszystkiego dowiesz się z Internetu, a ‘zestaw młodego tapicera’ przyjdzie do Ciebie z Amazona na drugi dzień, albo w wersji ekonomicznej z Temu w ciągu trzech tygodni.

Jasne, dla wielu z nas są to ułatwienia. Nie musisz czekać na kuriera w domu, możesz pójść do paczkomatu, kiedy chcesz, ale płacisz za to swoim czasem. Skoro staliśmy się własnymi fryzjerami, kosmetyczkami, hydraulikami, kafelkarzami czy cukiernikami, to w sumie się nie dziwię, że doba to dla nas za mało i mamy problem z ogarnianiem.

No dobrze. Ustaliłam więc, że dzisiejsze życie jest mocno skomplikowane i wymaga mocnego ogarniania. A jak to wygląda w praktyce?

ChatGPT podczas rozmowy o ogarnianiu kuwety zaproponował mi 11 różnych kategorii do życiowego ogarnięcia, a w nich aż 92 różne podpunkty. Zdziwieni?

W wersji podstawowej są to:

1. Fizyczne ogarnianie mieszkania/domu

Sprzątanie i porządki (codzienne, tygodniowe, sezonowe), naprawy, konserwacja i serwis domowych urządzeń (na przykład pieca do ogrzewania albo czyszczenie filtra w pralce), dekorowanie domu (np. ozdoby świąteczne), pranie i prasowanie, podlewanie kwiatków itp. Jak mieszkasz w domu, to dochodzi koszenie trawy, grabienie liści i odśnieżanie. No i oczywiście remonty mniejsze i większe.

2. Domowe finanse i rachunki

Rachunki za media, czynsz, subskrypcje, abonament itd. Domowy budżet (jeśli prowadzisz), kredyt hipoteczny, spłaty rat, ubezpieczenie, wywóz śmieci, PIT. Oszczędności, fundusz emerytalny, inwestycje. Podciągnijmy pod to osobiste subskrypcje, jak aplikacje czy karnet na siłownię.

3. Zakupy spożywcze i gotowanie

Planowanie posiłków, zakupy spożywcze, gotowanie, robienie przetworów (jeśli lubisz) albo zapasów w zamrażarce.

4. Zdrowie

Wizyty lekarskie, dentysta, okulista, badania kontrolne (np. cytologia, okresowe badania krwi), recepty, kupowanie leków, rehabilitacja, szczepienia (albo i nie, zależy od wyznania).

5. Dokumenty

Akty notarialne, akty urodzenia, małżeństwa, zgonu, wypisy z ksiąg wieczystych itd., paszport, dowód osobisty, prawo jazdy (wszystkie trzeba od czasu do czasu wymienić), świadectwa pracy. Instrukcje i karty gwarancyjne do urządzeń, kontrakt zatrudnienia, testament, ubezpieczenie zdrowotne. Teoretycznie nie wymagają częstego ogarniania, ale jak są potrzebne, a ich nie ma, to zazwyczaj jest to spory problem.

6. Życie towarzyskie

Rodzinne święta, urodziny, imieniny, rocznice, chrzciny, komunie, wesela. Wysyłanie kartek, kupowanie i pakowanie prezentów, odpowiadanie na zaproszenia, organizacja imprez, organizowanie wyjść z przyjaciółmi, organizowanie Świąt, ogarnianie grobów na Wszystkich Świętych.

Ta wersja podstawowa dotyczy niemal każdego, bez względu na wiek i sytuację rodzinno-społeczną, choć oczywiście akcenty mogą się różnie rozkładać. Bezdzietna singielka może mieć bogate życie towarzyskie, podczas gdy starszy pan więcej czasu spędzi u lekarza. W sumie sześć kategorii i 42 pozycje do ogarnięcia.

A teraz bonusy:

7. Samochód

Jeśli masz samochód (albo dwa), to musisz ogarnąć wymianę opon dwa razy do roku (letnie/zimowe), przeglądy i serwisy, naprawy, ubezpieczenie, opłaty za parking/garaż, tankowanie/ładowanie, kredyt/leasing, myjnię od czasu do czasu.

8. Zwierzak

Jeśli masz zwierzaka, to musisz ogarnąć kupowanie jedzenia oraz gadżetów, wizyty u weterynarza (odpchlenie, szczepienia, choroby), psiego fryzjera, spacery, psi/koci hotel albo opiekunkę podczas wyjazdów, ubezpieczenie medyczne, psi paszport, może jakieś szkolenie itp.

9. Dziecko

Oprócz tego, że musisz pomnożyć kategorie od jeden do sześć (czyli zdrowie, jedzenie, życie towarzyskie itd.) razy 2,5 na każde dziecko, to pojawia się mnóstwo nowych kategorii ogarniania, które zmieniają się wraz z wiekiem dziecka. Jako że ja mam dzieci w wieku szkolnym, to wpisuję: komunikacja ze szkołą, szycie kostiumów na szkolne przedstawienia, chodzenie na szkolne przedstawienia, szkolne wycieczki, wywiadówki, kupno mundurka, stroju na WF, przygotowywanie śniadaniówek, załatwianie opieki nad dziećmi w czasie ferii i wakacji, wożenie na zajęcia dodatkowe, opłacanie dodatkowych zajęć, kupno ubrań i butów (i zimowych kurtek).

Małe dziecko to wizyty kontrolne u lekarza, przechodzenie chorób dziecięcych, szukanie żłobka/przedszkola i wyjaśnianie starszym paniom na placu zabaw, dlaczego nie ma czapeczki. Starsze dziecko to walka z trądzikiem, kłótnie o telefon, pomoc w nauce do egzaminów, jeżdżenie po kampusach ewentualnych uczelni.

Alternatywą dla dziecka/dzieci może też być rodzic/rodzice wymagający opieki.

10. Podróże

Jeśli od czasu do czasu chcesz gdzieś pojechać, to musisz ogarnąć pakowanie (i rozpakowywanie), wakacyjne ubrania, sprzęt (np. pianka do nurkowania) i walizki/torby (takie, żeby Ryanair nie marudził), rezerwacje lotów, pociągów, transferów, hoteli/apartamentów, wycieczek fakultatywnych, ubezpieczenie podróżne, szczepienia, wizy i znalezienie kogoś, kto podleje Ci kwiatki.

11. Rozwój osobisty

Życie nie składa się z samych obowiązków, prawda? Być może masz hobby albo myślisz o robieniu podyplomówki? No to musisz ogarnąć zjazdy, czesne, egzaminy, naukę, materiały do nauki albo miejsce na włóczkę i materiałki.

Niemało, prawda? Nie bez przyczyny mówimy, że ogarnianie domu to drugi etat. I tak sobie pomyślałam. Gdyby to faktycznie był etat, to miałabym do tego celu jakiś komputer, biurko, oprogramowanie, spotkania, foldery, okresowe określanie celów, bazę danych, przeglądy postępów, jakieś tam analizy SWOT, KPI, agile, ‘adhoki’, pana od IT, panią od HR, może nawet asystenta albo mały zespół. Dlaczego więc wydaje mi się, że do ogarniania tej dzisiejszej, tak mocno skomplikowanej życiowej rzeczywistości wystarczy mi rodzinny kalendarz na ścianie i aplikacja z przypomnieniami?

Oczywiście można swoje życie uprościć. Można mieszkać w mieszkaniu, a nie w domu (odpada koszenie trawy), można pozbyć się samochodu albo psa (dziecka trudniej się pozbyć, więc zaczęłabym od psa), nie kupować nikomu prezentów i nigdzie nie wyjeżdżać. Ale zakładam, że takie drastyczne rozwiązania jednak nie są dla wszystkich, poza tym ‘wyjazd w Bieszczady’ ma w pakiecie inne rzeczy do ogarnięcia.

Pozostaje mi przyjąć z pokorą, że przynajmniej jeszcze przez jakiś czas moje życie domowe to projekt, który opiewa na jedenaście kategorii (czy chomiki zamiast psa się liczą?) i 92 podpunkty do ogarnięcia. A skoro nie mogę zbytnio ograniczyć rzeczy do ogarnięcia, to zaczęłam się zastanawiać, co mogę zrobić, aby ten proces sobie maksymalnie uprościć.

Postanowiłam otworzyć się na sztuczną inteligencję i zaczęłam budować swojego osobistego asystenta. Ciąg dalszy, mam nadzieję, nastąpi…

Za mną kolejny spokojny tydzień. Rozleniwiłam się i cieszę się, że w tym tygodniu będzie już inaczej. Tydzień spędziłam głównie na pisaniu tego wpisu i ogarnianiu sztucznej inteligencji.

W czwartek poszliśmy oglądać fajerwerki z okazji nocy Guy’a Fawkes’a. To w zasadzie prawie jak topienie marzanny, tylko tradycja ma swoje źródło w historii, a nie w zwyczajach pogańskich i kukłę się pali, a nie topi ;).

W piątek spotkałam się na lancz w sprawie malutkiego zlecenia. Znowu będę analizować dane i bardzo się z tego cieszę. Mam to szczęście, że w mojej pracy spotykam często mocno inteligentych ludzi, którzy są dla mnie inspiracją.

A w sobotę skończyłam tort. Pan Tomek przyjechał, zaświeciły mu się oczy i zabrał. Dostałam takie wytyczne:

A to moja interpretacja. Oryginalny piesek wglądał według mnie jakby był na sterydach, więc postanowiłam zrobić jego uśmiechniętą wersję.

Męczę się z bluzą na basen. W tym tygodniu wszyłam mankiety i tym samym zostało mi tylko wszycie zamka. Sprawa nabiera wagi urzędowej. Muszę się jakoś zmobilizować aby ją skończyć. Wtedy będę mogła Wam pokazać cały ‘zestaw basenowy’.

Najgorsze jakościowo i najdroższe swetry na rynku:

A zabieranie dzieci do supermarketu kończy się potem tak:

A tak w ogóle, to coś czuję, że nuda się skończyła i do końca roku nie wróci. No i dobrze. Ja najlepiej działam jak mi się pupka pali.


Dodałam przycisk z lajkiem. Można go nacisnąć i dać mi znać, że ‘jestem’, ‘przeczytałam’, ‘dobra robota’, ‘fajnie, że jesteś’, ‘doceniam to, że piszesz’. Dla mnie jest to znak, że ktoś tam po tej drugiej stronie jest i czyta. Umawiamy się, że naciśnięcie tego przycisku nie oznacza, że koniecznie zgadzacie się z treścią wpisu, ok?

Subscribe
Powiadom o
12 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
1 dzień temu

Długi i na 100% prawdziwy tekst o prywatnym czasie pożeranym przez codzienność, a na koniec konkluzja: “A tak w ogóle, to coś czuję, że nuda się skończyła i do końca roku nie wróci. No i dobrze. Ja najlepiej działam jak mi się pupka pali. ” 😀
Uważam, że takie podejście – z dystansem i humorem – pozwala przetrwać codzienne zabieganie i nie dać się zwariować.
Poza tym, Pimposhko, sama wiesz, że perfekcjoniści bardziej cierpią na niedoczas niż osoby, które mają “wylane” 😉 – te mają czas na wszystko bo w nic zbytnio się nie angażują, a to co robią robią “po łebkach”. Ja tam tak nie lubię. Wolę być tym zabieganym chomikiem, bo jak już dopadnę czas dla siebie, to smakuje on zdecydowanie lepiej 🙂

Tort śliczny i piesek na nim rozkoszny z tym roześmianym pyszczkiem i różowym jęzorkiem.

Udanego tygodnia (mimo zabiegania) 🙂

Agata
1 dzień temu

Codzienność zawsze pożerała tyle czasu ile było. Mając pracę, dom i dzieci nie może być inaczej. Moje koleżanki z pracy nadziwić się nie mogły, że znajduję czas na rysowanie, szycie i czytanie. Wiadomo poza tym, że każda technologia coś ułatwiająca powoduje nowe problemy. Zauważ że standardy i oczekiwania są dziś bardzo wysokie. A, do Twojego słownictwa jakoś mi „przegląd patrzałów” nie pasuje. Co to jest?

1 dzień temu
Odpowiedz  Pimposhka

Spotkałam się już ze stwierdzeniem, że trzeba pisać z drobnymi błędami, bo jak tekst jest zbyt doskonały, to zawsze znajdzie się ktoś z komentarzem, że to na pewno pisało AI 😉

Marzena
1 dzień temu
Odpowiedz  Agata

Kiedyś mówiono na okulary “patrzałki” 😉

Jagoda
1 dzień temu

Dobry tekst, sama prawda!
Ja jestem już na emeryturze, odchowane dzieci dawno na swoim i nie narzekam na nadmiar wolnego czasu. Nie mogę uwierzyć, że kiedyś trzeba było poradzić sobie z pracą, dziećmi, rodzicami, budową domu, ogrodem plus tym wszystkim, o czym piszesz. I jeszcze pochłaniałam książki w wersji papierowej. Teraz tylko słucham audiobooków, bo nie mam czasu siedzieć i czytać. Ty też jesteś z tych, którzy zawsze będą mieli co robić i marzyć o wolnym czasie.

Lena
1 dzień temu

Uważaj na swojego asystenta AI. Prawda jest taka, że nawet twórcy tej technologii nie do końca wiedzą, jak ona działa. Jeśli wpuścisz asystenta do swoich danych to zapomnij o prywatności. Nie masz żadnej gwarancji, że Twoje zdjęcia, loginy, hasła i dokumenty, nie znajdą się gdzieś w necie i nie posłużą do złych celów.

1 dzień temu

Zawsze byłam dobrze zorganizowana i nawet przy małych dzieciach, pracy zawodowej, budowie domu i ciągłym dokształcaniu udawało mi się wygospodarować trochę czasu na swoje pasje – czytanie i robótki ręczne, spotkania. W tej chwili mam dorosłe i samodzielne dzieci, dom gotowy, mieszkam w nim od lat, zwolniłam w zawodzie- niebawem przechodzę na emeryturę a czasu mam niewiele więcej. Dlaczego? Łapię się na tym, że już nie jestem taka szybka w działaniu, dom sprzątam na raty. Po sprzątaniu nie mam już ochoty na wyjście z domu. I niestety, mimo, że staram się pilnować, media pochłaniają mi sporą część czasu.

anonimowa72
1 dzień temu

Na okulary mówiło się u mnie “bryle”. Jak zawsze u Ciebie: tekst w punkt. Mądry po prostu. Rzeczywisty.

Maria
1 dzień temu

Ale paczkomatu bym jednak broniła 😉 Mój domyślny jest przy drodze rowerowej, którą zwykle docieram do domu (a jak się pogoda zepsuje całkowicie, to wyjście z domu po paczkę i powrót zajmują mi jakiś kwadrans). W porównaniu z przygodami z firmami kurierskimi i pocztą polską to naprawdę oszczędność czasu…

Innygłos
15 godzin temu

no coś trzeba robić w życiu, dawniej ludzie spędzali więcej czasu na pracy w pocie i znoju, my teraz wybieramy apartament na wakacje:D Mnie to jakoś nie przeraża że czynności życiowe nam pochłaniają czas, no bo co niby ma nam pochłaniać?
Nie jestem dobrze zorganizowana, trochę lepiej bym chciała być czasami, ale z drugiej strony nie lubię ciasnego kołowrotu, muszę mieć czas na myślenie! błądzenie myślami, czytanie co mi przyjdzie do głowy i tak dalej, niech już to AI ogarnia maile i odpisuje, ja w tym czasie będe sobie myślała o niebieskich migdałach. Męczy mnie przymus bycia wydajnym, hehe.
Chciałam jeszcze napisać o twojej łazience – podobają mi się twoje rozwiazania. Bardzo mnie rozśmieszyły kolory, bo ja mam takie same https://tablicaodjazdow.home.blog/2024/05/25/zgnila-burzuazja/ tutaj jeszcze nie dokonczona
Remont robiłam dwa lata temu i to jest nasza jedyna i naprawdę najmniejsza na świecie łazienka, bardzo chciałam mieć wannę i to podyktowało cały układ. Kolor wybrałam ja, rodzina ogłosiła to najbrzydszym kolorem świata, ale teraz im się podoba chyba;)

Innygłos
6 godzin temu
Odpowiedz  Innygłos

No i tak jeszcze mi się skojarzyło z Marksem oczywiście 😀 I Habermasem.
W kapitaliźmie nasza praca jest podporządkowana wydajności – jak najwięcej jednostek w naj najkrótszym okresie czasu. Ale ta logika nie powinna być zastosowana do innych sfer działatności, bo, jak Marks by powiedział, godzi to w naszą prawdziwą naturę ludzką. Człowiek jest powołany do tworzenia, nie do bycia wydajnym, zastosowanie wartości ze sfery produkcyjnej do innych sfer życia człowieka powodują wyjałowienie życia. Które przecież nie może być mierzone tym, że wyprodukujemy (dostarczymy) czegoś ‘więcej’. Bo człowiek to coś więcej niż produkcja. Mierzenie życia rzeczami, które dostarczamy to też właśnie commodification – utowarowanie, robienie ze wszystkiego policzalnej usługi lub towaru.
Habermas pisze o kolonizacji świata życia: Modern pathology occurs when the “System” (money and administrative power) invades and commercializes or bureaucratizes the “Lifeworld’.
Taka kolonizacja wysysa życie ze świata życia, bo świat życia jest oparty o sens i inne wartości, niż więcej i lepiej.
Ja mam właśnie wewnętrzny sprzeciw wobec organizowania sobie życia prywatnego tak, żebym była coraz bardziej ‘wydajna’. Mam wtedy wrażenie, że coś wysysa mi duszę, nie mogę odetchnąć i sobie pomyśleć i pomarzyć.

12
0
Would love your thoughts, please comment.x