No proszę jaką furorę zrobiły spodnie z poprzedniego wpisu! Dzisiaj pozostaję w klimacie szycia, ale tym razem szycia użytkowego. Otóż jestem przekonana, że w poprzednim życiu młodsza P. była nietoperzem. Wiszenie głową w dół to jej pozycja domyślna. Po wielu miesiącach mręczenia, na urodziny dostała od nas drążek gimnastyczny. Urodziny miała w lutym, więc drążek mieszkał w ogrodzie zimowym, ale...
Uszyłam spodnie, które nadają się do cyrku. Przez sklep Minerva (klik), trafiłam na projektantkę wzorów do szycia o imieniu Tina Givens (klik). Bardzo spodobały mi się jej projekty, głównie tuniki w stylu boho, idealne dla pań w średnim wieku. Z jakiś niewyjaśnionych powodów zachwyciły mnie te spodnie: Podekscytowana kupiłam wykrój i dopiero wtedy się zorientowałam, że spodnie mają po bokach...
Mokrego Dyngusa! Dzisiaj obiecany wpis Wielkanocny z rysem historycznym. Pół godziny samochodem od naszego domu znajduje się małe miasteczko Woodstock (w zasadzie przedmieście Oxfordu), a w nim piękny pałac Blenheim. Na długi weekend Wielkanocny w ogrodach było dużo atrakcji dla dzieci i postanowiliśmy wybrać się na wizytę. Dawno nas tam nie było (ostatni raz w grudniu 2024). Tym razem...
Jeśli miałabym wybrać jedno rękodzielnicze hobby na resztę życia, to byłoby to szycie. Szkoda tylko, że szycie wymaga tyle zachodu i miejsca (nawet jak ma się pokój do szycia). Trzeba wybrać wykrój, przygotować, skroić i dopiero szyć; do szycia nie można usiąść ‘na momencik’ jak to jest z robótką na drutach. Dlatego dobrze, że mam też inne talenty. Szyję! Powstaje coś, co ma poważne zadatki na...
Tak jak ja, zaczęła grac jak byłam nastolatką. Taka piękna akcja, nie jestem w stanie pojąć czemu ktokolwiek chciałby to zniszczyć. To po prostu nie ma sensu.
Krystyno dziękuję. Tutaj zaleca się kąpiele, zdzierania nie. Maść cynkową też mamy. Od jutra już powinno być lepiej i oby bo spanie cztery godziny na dobę na dłuższą metę jest nie do ogarnięcia.
🙂
Okropność 🙁 brak słów
mam nadzieję, że tym nieuczciwym i mniej prawym też jest smutno i że wyciągną z tego wnioski.
nie mam Fejsbuka właśnie z tego powodu, a o cyckach po prostu nie mogłam napisać w poniedziałek…
niestety
żadna sytuacja w kraju mnie tak nie poruszyła jak to
Nie mogę znaleźć słów pocieszenia.
Dokładnie…
I to w czasie koncertu wielkiej orkiestry której kibicuję od początku. Co za bezsens
Nie czasy się nie zmieniają jeżeli chodzi o ospę!.Tylko puder w płynie i broń boże zdzierać bo i takie też są porady lekarzy.Trzeba uważać żeby sieędziecko nie przeziębiło.
Pocieszam dobrze,że teraz jak są małe.Nie napiszę gdzie moje dzieci miały strupki .Ja cierpiałam za nich ale to wszystko minie.Krystyna
Jest mi bardzo smutno, ale odczuwam też oburzenie. Ten kontekst: serdeczny, otwarty człowiek uczestniczy w pięknym przedsięwzięciu, wokół miło, fajnie, wesoło, nagle taki cios. Szok, niedowierzanie, poczucie bezsilności.
Niemniej jednak nie uważam, abyśmy jako społeczeństwo byli w tej sytuacji bezbronni. Myślę, że sporo da się zrobić, ale może to nie czas i miejsce na polityczne manifesty. Ściskam wszystkie zatroskane bratnie dusze.
HP
P.S. Dzięki, Pimposhko, że nie przemilczałaś.
Mam daleko do Gdańska, nie znałam człowieka osobiście , tylko z mediów, ale jest mi niezniernie przykro z powodu
tego co się stało . A najgorsze jest to, że w takich sytuacjach jesteśmy bezbronni.
Tyle agresji wokół.
Nie tylko Tobie. Wielu uczciwych, prawych ludzi nie może się dziś pozbierać.
Strasznie smutne.
(…)
patrząc na to, co się dzieje na fb, odnoszę wrażenie, że polską rzeczywistością rządzą emocje, emocje i jeszcze raz emocje…
Jest mi strasznie przykro i smutno, ale kiedy widzę, jak większość moich znajomych "nakłada" różnego rodzaju nakładki, to myślę sobie, że przecież nie o to w tym wszystkim chodzi… Przed chwilą wszyscy mieli dziki na sobie, potem WOŚP, teraz symbole Gdańska…
I szczerze mówiąc mam ochotę powiedziec – ciszej nad tą trumną, proszę…
Dramat i tyle! Jestem wstrząśnięta od rana tym zdarzeniem, a od wiadomości o śmierci jest ze mną jeszcze gorzej. nie moge pojąć jak może być tyle złości, nienawiści by zabić, a to jeszcze nie koniec zaraz zaczną się kolejne ataki, obrzucanie błotem i szukanie winnych… 🙁
Tak samo Pimposzko, tak samo… niby nie znam człowieka, ale tak mi Go żal, taki bezsens, taki ból…
Jestem Gdańszczanką i wczorajsze wydarzenia wstrząsnęły mną bardzo.
Siedzę i ryczę
Dorota
mnie też,nie mogę nic robić a w gardle mam gulę.Krystyna