Jeszcze o Franciszce

Ten post ukazał się niecałe dwa lata temu, w lutym 2014 roku. Wklejam go tutaj bo pytałyście co to za pralka ta Franciszka, co tak fajnie prostuje wełnę.

Jakiś czas temu napisałam, że kupiliśmy do nowego domu nową pralkę i posypały się pytania co to za pralka. Postanowiłam więc poświęcić pralce osobnego posta. Ale abyście dobrze zrozumiały mój zachwyt nad nowym nabytkiem musimy się cofnąć 14 lat wstecz do mojej pierwszej pralki.

Był koniec września 2000 roku i Pimposhka zaczęła studia w Krakowie. Rodzice wspaniałomyślnie wynajęli mądrej jedynaczce kawalerkę przy Rondzie Mogilskim aby miała komfortowe warunki do nauki :). Kawalerka jednak nie posiadała pralki. Pimposhka, dziecko wychowane na pralce automatycznej Polar Predom (aaaah) nie za bardzo wiedziała co to jest pranie ręczne. Mądre dziecko uzbierało sobie stosik brudnych majtek i skarpetek (tak na oko jeden wsad do pralki) i rozpoczęło ręczne pranie w umywalce. Haha! Nie muszę chyba mówić, że starłam sobie wszystkie kostki na dłoniach i na tym skończyła się moja kariera ręcznego prania. Od tego czasu ręcznie nie piorę!

Zawiozłam raz ‘glebę’ do Cioci do Piekar a w listopadzie przyjechała w odwiedziny mama i… zabrała mnie do MediaMarkt na zakupy pralki. Moja dobra mama kupiła mi prawdziwą pralkę automatyczną firmy Whirlpool. Nie był to jakiś cud techniki bo pralka była dość podstawowa ale dla mnie była najcudowniejsza. Cieszyłam się jak nie wiem co i całe pierwsze pranie przesiedziałam prze pralką patrząc jak obraca się bęben :).

Ta pralka dzielnie mi służyła kolejne cztery lata. Nie tylko mnie ale i moim kolejnym współlokatorom, bo przeprowadzałam się z tą pralką kilka razy. Pralka na dobre zatrzymała się u mojego byłego chłopaka. Ciekawa jestem czy jeszcze żyje (pralka, nie chłopak) i czy jego żona pierze tam ubranka ich synka. 🙂 A ja wyjechałam do Anglii.

Potem była pralka w akademiku, wielka, przemysłowa a obok suszarka. Miało to takie zalety, że potrzebny był tylko jeden komplet pościeli oraz ręcznik bo wszystko było wyprane i zaraz suche. A że o sweterkach z wełny to mogłam tylko pomarzyć nie przeszkadzało mi to, że pralka w zasadzie nadawała się do prania wyłącznie bielizny pościelowej. Potem pralka w moim pierwszym samodzielnym wynajętym mieszkaniu, kiedy mój status majątkowy się podwyższył wraz z pierwszą pracą po studiach. Przez jakiś czas posiadałam też pralkę, którą z okazji wyprowadzki z Yorku podarowała mi koleżanka z pracy, która w tym samym czasie wymieniała całą kuchnię. Mile wspominam tę pralkę, była dość stara ale pięknie prała i była bardzo czysta. Poszła do dobrych ludzi na eBuy-u. I wreszcie ostatnia pralka, w ostatnim wynajętym mieszkaniu. Śmierdząca i pełna pleśni (bo pralka nie lubi stać nieużywana a ta najpewniej tak stała).

No cóż, przydługi wstęp, ale teraz przynajmniej rozumiecie, że po raz pierwszy w życiu miałam wreszcie okazję kupić sobie własną pralkę dokładnie taką jaką chcę i nie martwić się, że muszę się z nią potem przeprowadzać co roku itd. Moja nowa pralka jest wyśniona, wymarzona, z parametrami dokładnie takimi jakie chciałam. Moje kryteria były dość proste. Pralka miała być cicha i mieć dobry program do wełny i prania ręcznego tak abym mogła jej zaufać z rzeczami, które należy prać ręcznie. Tylko tyle i aż tyle. Oto moja nowa pralka: