Balonówa

WordPress przegapił ustawioną godzinę publikacji.

W sobotę spędziłam cały dzień w buduarze z moją maszyną. Bardzo potrzebowałam takiego totalnego odmóżdżacza. Efekt? Kolejna spódnica gotowa.

Różowa spódnica bije rekordy popularności i sporo w niej chodzę, ale wpadł mi w oko też inny model, nieco lżejszy i łatwiejszy w obsłudze. Nie wiem czy zauważyliście, ale spódnice bombki są dość popularne w tym sezonie. W Minervie zamówiłam cotton lawn, po naszemu to się chyba nazywa batyst. Cieniutka bawełna ale taka, która się ‘łamie’ bo taka jest potrzebna na spódnicę balonówę. Wkurzyłam się, bo materiał, który wybrałam był na stanie, a kilka dni później dostałam mejla, że materiał wyszedł (a było 70 metrów) i wróci 23 czerwca! Poprosiłam o zwrot kasy, a materiał kupiłam w innym sklepie. Kolor nieco bardziej trawiasty niż chciałam, ale nie przeszkadza mi to.

Wykrój jest ze Strefy Kroju i Szycia, model Palina (klik). Chciałam aby moja spódnica była nieco krótsza i nieco bardziej ‘bombiasta’. W związku z tym, skróciłam ją o 8 centymetrów i wybrałam nieco większy rozmiar w biodrach.

Szycie było ekspresowe. Materiał przyszedł w poniedziałek i od razu trafił do prania. W środę ją skroiłam (wykrój przygotowałam w poprzedni weekend), w piątek po pracy zaczęłam szyć, a w sobotę do południa skończyłam. Na dole spódnicy trzeba było wszyć taśmę silikonową i to było w tym wszystkim najtrudniejsze. Fajny patent na marszczenie, ale co się namęczyłam to moje. Nawet na mojej zaawansowanej technicznie maszynie.

Spódnica jest cała na podszewce, więc trzeba ją było przenicować i zajęło mi chwilę, aby to wykminić. Zrobiłam jeden błąd, otwór w pasku na gumę jest…. na zewnątrz spódnicy. Trudno. Nie rzuca się to w oczy, bo spódnica jest marszczona w talii.

A tak spódnica prezentuje się na ludziu:

Bardzo wdzięczny i efektowny model. Szyje się szybko i kosztował w sumie jakieś 30 funtów. Jestem mega zadowolona. Niestety, chyba nie zabiorę żadnej spódnicy do Manchesteru, bo na północy ma być deszcz i załamanie pogody. W związku z tym przyspieszyłam prace nad pinkową, lnianą koszulą. Czeka mnie ostatni etap:

Wiecie, jak bardzo ‘kocham’ robienie dziurek, także trzymajcie za mnie kciuki :). Za tydzień, mam nadzieję, koszula będzie na blogu. Chwilowo wypsztykałam się, ze wszystkich szyciowych projektów. Co to będzie?

Dodałam przycisk z lajkiem. Można go nacisnąć i dać mi znać, że ‘jestem’, ‘przeczytałam’, ‘dobra robota’, ‘fajnie, że jesteś’, ‘doceniam to, że piszesz’. Dla mnie jest to znak, że ktoś tam po tej drugiej stronie jest i czyta. Umawiamy się, że naciśnięcie tego przycisku nie oznacza, że koniecznie zgadzacie się z treścią wpisu, ok?