Dzień książki

W Polsce już od dawna obchodzi się różne tradycyjne zachodnie importy jak walentynki, halloween czy baby shower (bociankowe). A czy obchodzi się dzień książki? Nie wiem, ale według mnie jest to jedno z fajniejszych ‘świąt’ w Wielkiej Brytanii i w dodatku bardzo eksportowe.

Ok google mówi, że tak. W Polsce obchodzi się Światowy dzień książki (i praw autorskich!), który przypada na 23 kwietnia i tego dnia księgarnie i biblioteki organizują różne promocje, spotkania z autorami i inne atrakcje. Nie o taki dzień książki mi jednak chodzi.

W UK Dzień Książki przypada na początek marca i polega na tym, że dzieciaki w całym kraju przychodzą do szkoły przebrane za swojego ulubionego literackiego bohatera. Zdarza się, że jest to bohater jakiejś kreskówki (bez wersji książkowej) albo znany piłkarz (w końcu autobiografia to też książka prawda?).

Dzieciaki dostają voucher na książkę do odebrania w stacjonarnych księgarniach, a dodatkowo szkoły organizują różne atrakcje, na przykład sprzedaż ciast (ciasta i ciastka dostarczane są przez torturowanych rodziców, którzy wcześniej musieli już zorganizować kostium; zebrane pieniądze idą na zasilenie szkolnej biblioteki) czy konkurs na najlepsze przebranie.

To co mi się podoba to fakt, że przebierają się wszyscy. Dyrektorka naszej szkoły była w czwartek przebrana za Mary Poppins, widziałam też nauczycielki przebrane za bardzo głodną gąsiennicę oraz kota w kapeluszu. Chyba największe wrażenie zrobiły na mnie mama z córką, obie całe pomalowane na zielono, w czarnym kostiumie Elphaby z książki Wicked. Okazało się, że mama również jest nauczycielką tylko w innej szkole. Trochę mi to przypomina pierwszy dzień wiosny albo atmosferę dnia nauczyciela.

Swoją drogą w UK nie obchodzi się dnia nauczyciela. Nie obchodzi się też dni Dziadka i Babci, i według mnie to ogromne przeoczenie. Może jakiś import? Choć jeśli miałabym wybierać, to najbardziej chciałabym zaimportować do UK dzień wszystkich świętych. No ale autochotni lubią się kremować, a prochy się rozsypuje, więc słabo to widzę. No dobra wracamy do dnia książki.

Dwa lata temu małe Pimposhki poszły do szkoły jako Roszpunka (w stylizacji Disneja) oraz Alicja z krainy czarów:

W zeszłym roku starsza P. była przebrana za Glindę z Wicked (w wersji w różowym peniuarze; niestety nie mogę znaleźć zdjęcia), a młodsza była Królową Kier (za kostium dostała wtedy nagrodę):

Do tej pory kupowaliśmy kostiumy na Amazonie, ale od dłuższego czasu już chciałam zrobić coś własnoręcznie. W tym roku wreszcie mi się udało! Młodsza P. powiedziała, że chciałabym wraz z koleżanką przebrać się za komiksową parę Bumble & Snug (po polsku to Bomba i Ptyś). Koleżanka młodszej P. jest Polką, dobrze dogaduję się z jej mamą, zapaliłam się do tego pomysłu od razu, a pięć minut później miałam już całą wizję.

A to moja wersja:

Jak to zrobiłam? Pokazałam Wam już prototyp. Elementy powstały z grubej i sztywnej flizeliny (bez kleju), którą kupiłam w Hobbycraft za £3.50 za metr. Na to poliestrowa watolina (z obu stron) i wreszcie tkanina – tania mieszanka poliestru i bawełny (£1.90 za metr). Elementy są łączone szeroką gumą, aby były troszkę wygodniejsze.

Najwięcej pracy miałam z maską dla Ptysia, bo otwory na oczy musiały być dość precyzyjnie wycięte, a młoda w dodatku nosi okulary. Ale się udało. Maska jest na dość grubej gumie, aby dobrze się trzymała. Kapelusze też są wykonane z flizeliny (dzięki temu są lżejsze niż gdyby były zrobione z grubego papieru). Kapelusz Ptysia jest dodatkowo obciągnięty cieniutkim materiałem i oba są pomalowane farbą w spreju.

Ponieważ kostiumy nie są super wygodne do siedzenia w szkole cały dzień, to dodatkowo dziewczyny dostały ode mnie koszulki na przebranie. Koszulki były kupne i przykleiłam (nie przyszyłam) im tylko buźki. Kostiumów dla Bomby i Ptysia nie da się nigdzie kupić, w sieci nie widziałam nawet żadnych inspiracji. Oba kostiumy są w 100% wymyślone, zaprojektowane, wymierzone i uszyte przeze mnie. Zadaniem drugiej mamy było kupić im czarne legginsy i koszulki z długim rękawem pod spód.

Jestem mega zadowolona, dziewczyny były przeszczęśliwe i bardzo dumne, no i oczywiście wróciły do domu z nagrodą. Dodatkowo zostały gwiazdami szkolnego Fejsbuka.

Starsza P. w tym roku na szczęście zajęła się własnym kostiumem, łącznie ze zrobieniem aparatu fotograficznego – poszła do szkoły jako Ella z książki ‘Ella i jej sekret’.

I to tyle na dzisiaj. Wypsztykałam się już ze wszystkich rękodzielniczych projektów, nie mam też nic na warsztacie. Najbliższe dwa tygodnie będę ciężko pracować nad moim dodatkowym zleceniem, a na bloga wjadą pewnie rozkminki. Do napisania.

Aaaa mam pytanko, są tu fani programu The traitors – zdrajcy? Chodzi mi o polską wersję, która zaczęła się trzy tygodnie temu na TVN. Dajcie znać.

Dodałam przycisk z lajkiem. Można go nacisnąć i dać mi znać, że ‘jestem’, ‘przeczytałam’, ‘dobra robota’, ‘fajnie, że jesteś’, ‘doceniam to, że piszesz’. Dla mnie jest to znak, że ktoś tam po tej drugiej stronie jest i czyta. Umawiamy się, że naciśnięcie tego przycisku nie oznacza, że koniecznie zgadzacie się z treścią wpisu, ok?